Jump to content
Vespaforum.be
Sign in to follow this  
Speedracer

EuroVespa 2006 in Italië - Deel 1

Recommended Posts

Italië, het land van 'la dolce vita', olijven en pizza, maar natuurlijk ook de bakermat van de scooters. Scooters die mezelf en zoveel anderen in die mate fascineren dat we zot genoeg zijn om een 'roadtrip' te overwegen naar datzelfde mythische Italië. Het Italië waar volgens geruchten de Vespa GS'en en de Lambrettas in originele lak zomaar op straat schijnen te liggen wachten tot iemand ze meeneemt, de papieren in het handschoenkastje, de sleutels op het stuurslot...

Het klonk best wel aanlokkelijk toen ik het voorstel aangeboden kreeg om met de scooter naar Italië rijden met als riding-buddy Gregory, medelid Vespa Club Gent.

Ik was enkele jaren geleden, in 2003, al naar EuroLambretta gegaan in Perugia bij Assisi in de adembenemende streek van Umbria, Italië (weliswaar met een bestelwagen tot daar gereden met de scooters achterin) dus voelde ik een lichte morele dwang om ook de Vespa-minded mens in mij te verwennen met een EuroVespa-treffen.

Ondertussen waren al plannen gesmeed om ten tijde van EuroVespa met de 'Scotland-crew' (1/3de Primavera-Scooterclub van Leuven en Wally van Koekelare waarmee ik vorig jaar een epische tocht door Schotland ondernam) enkele dagen rond te trekken op de scooter langs 's lands oostelijke grens en daarop aansluitend een weekendje in Anseremme te vertoeven tussen de lichte glooiingen van onze Belgische nationale geografische trots: 'De Ardennen'!

Enter Gregory, vooreerst goeie maat en eveneens collega Vespa Club Gent lid (redelijk veel voorzitter ook trouwens...) die op z'n minst even zot is als ik (zoniet meer) en rotsvast van plan is met zijn Vespa naar Italië te rijden voor Eurovespa 2006, desnoods alleen maar die mij maar al te graag als reisgezel zou hebben!

Na een serieuze dosis introspectie en zorgvuldig overlopen van de aangeboden opties heb ik dan ook beslist de 'Scotland-crew' (niet zonder een matige dosis pijn in het hart) niet te vergezellen en met Gregory mee te trekken naar Italië.

Hmmmm, where to begin...

Dus, we zijn 'one week before departure' en de scooter waarmee ik van plan ben om naar Italië te reizen is nog een hoop onderdelen die zelfs niet bij mekaar horen, laat staan in mekaar passen of in mekaar zitten en samenwerken! Mijn motorblok zit nog in een andere scooter en verliest meer olie dan het wrak van de 'Titanic' en moet dus ook nog gereviseerd worden en ik moet de hele week werken...

Speedracer 1Allrighty then, wat hebben we: Een kaal frame van een GS160 serie I dat pas terug was van de carossier waar ze een nieuwe vloer ingelast hebben 'omdat er naar mijn mening een beetje teveel roest inzat'. Een complementair stuur van een VNB om aan te passen, want ik wil mijn (toch een beetje waardevolle) GS160-stuur niet naar de botten helpen om een rempomp te monteren voor de hydraulische schijfrem. Een kale voorvorkbuis van een PK125 die niet in mijn frame past. Een voorwiel met remschijf en remklauw van een LML 125 die wel past op de as van de voorvork maar niet op een schokdemper die past bij die voorvork. Een Rally200-blok dat lekt aan de vier windstreken, waar ik nog een andere krukas en vierde versnelling wil inbouwen dat op dat ogenblik nog in de verkeerde scooter zit waar ik alle dagen mee naar mijn werk moet.

Gregory zijn scooter is volledig in orde en vertrekkensklaar! Ik moet dus gewoon nog alles aan elkaar hangen, de motor reviseren, en ermee naar Italië rijden... makkie toch, neen? Wel euh...

Ok, in de loop van de week nieuwe kabels door het frame getrokken en de schuine staander gemonteerd voor de 'cool'-factor.

Ik denk (mijn geheugen laat me hier in de steek) ergens dinsdag met mijn voorvork naar een bevriende lasser van een maat geweest te zijn om de onderste helft van mijn PK125-voorvork en de bovenste helft van een oude Sprint-voorvork aan elkaar te lassen zodat deze passen in mijn frame. Dan het voorspatbord ook aangepast en de positie ervan gecontroleerd met het frame op de immer-betrouwbare, reeds 20 jaar lang mishandelde "Black&Decker-Workmat" met zwartgeblakerde (even carter opwamen met een gasbrander om een lager te steken, oei, de Workmate staat in de fik!), kapotgeboorde (eventjes dat gaatje uitboren, oei ik boor d’er toch wel los door en recht in de Workmate zeker!) en op de proef gestelde (als ik die plankjes genoeg aanspan, kan ik daar dan Inox-plaat van 3mm mee plooien om een reservewiel-steun te maken?) werkplankjes.

Speedracer 2Waarschijnlijk donderdag (memory fading again, trouwens een nutteloos detail in het verhaal wegens niet-relevant) dan met mijn VNB-stuur (dat al een beetje voorbereid was op de komst van een Grimeca-rempomp) naar de aluminium-lasser om enkele stukken aluminium te laten oplassen teneinde de rempomp op een 'estetisch onverantwoorde doch technologisch voldoende functionele en valbestendige' manier te monteren (ik, vallen, nee hoor, zeker niet in Italië in een haarspeldbocht tijdens een "downhill-race" om de eer tussen VCA en VCG...

Vrijdagavond na het werk dus één Rally200 motorblok gedemonteerd uit mijn Matt-Black-Cutdown-PX, op de werkbank gelegd en dan met maten het cafe in (We hebben nog tijd zat!).

Zaterdagmorgen (ergens tegen de middag eigelijk) zit ik dus op mijn binnenkoer koer tussen 700.000 vespa-onderdelen (de feiten zijn hier misschien lichtelijk overdreven, maar dit enkel en alleen om wat meer drama in het verhaal te steken), in de blakende zon bij zo'n 30 graden, met de motor klaar op mijn nog steeds betrouwbare WorkMate.

Speedracer 3Motor uitéén gerammeld in top-tempo ('t is nog ochtend of eigenlijk middag en we zijn nog fit!) en alle dichtingen en pakkingen gedemonteerd, woehoe!

Nieuwe krukas gestoken, 60mm ipv 58mm. Onder het Amerikaanse motto: meer is beter! Nieuw schakelkruisje (standaard bij revisie) en nieuwe oliekeerringen voor de krukas. Niet dus, want de week voordien waren maten naar de scootershop geweest en die hadden omwille van een communicatiefout enkel de pakkingen maar niet de oliekeerringen mee en ik heb net de goeie die in de blok zaten om zeep geholpen met een schroevendraaier om ze er snel uit te krijgen... Aaaah!

Brute oerkreet en één grote rubberen hamer die tegen de terrastegels vliegt later is de frustratie over. Ok, dus het is ondertussen plotseling zaterdagmiddag 16.30u en 'De Pauw' is open tot zaterdagmiddag 16.00u! Kort telefoontje later blijkt 'Roger' nog aanwezig te zijn in de winkel. 7 minuutjes, 'angstzweet tussen mijn bilkaken terwijl Gregory met de auto aan toptempo naar De Pauw rijdt', later betaal ik met de glimlach voor zijn allerlaatste-oliekeerringen-in-stock.

Van dan af schiet alles goed op, kom ik niets meer tekort en zondagmiddag helpt John, met een fris pintje in de hand en op een stoel vanuit de schaduw onder het terras, mij met mijn aartsnemesis uit de wereld van de scooter restauratie/renovatie: de zelfgemaakte electrische kabelbooom! Waarvoor nogmaals dank!

Maandagmiddag is de scooter klaar op één puntje na: ik zit zonder hydraulische remleiding en alle motorwinkels zijn dicht de maandag! Via een omweggetje en een telefoontje naar een groothandelaar dan toch een remleiding op de kop kunnen tikken en gemonteerd tot groot jolijt alom...

Speedracer 4Maar nu heeft de scooter eigenlijk nog niet gereden! Een testritje naar Heusden om de remleiding te ontluchten ware ideaal, dus zo gezegd, zo gedaan! Maandagavond 18.00u en na 15km gereden te hebben wordt de scooter paraat gevonden om de dinsdagochtend naar Italië te vertrekken! De legendarische "Toy machine" is back on the road!

Dan natuurlijk nog tot één uur 's nachts op een terras gezeten zodat ik mijn wekker mocht zetten op 08u30 's morgens omdat ik mijn bagage nog moest pakken en de scooter laden om tegen 10 uur te kunnen vertrekken!

Dinsdagmorgen zijn we dan na het uitstippelen van de route (geen seconde te vroeg!) uiteindelijk toch nog goed weggeraakt en, met de zon als metgezel, vertrokken op onze epische tocht naar 'the motherland'. Met de scooters terug naar waar ze ooit vandaan kwamen...

Door Speedracer...

Lees het vervolg in Deel 2 van dit avontuur...

Share this post


Link to post
Guest christophe

Wanneer komt Stijn Coninckx langs voor de verfilming. Dramma, spanning, horror, vriendschap. Alles wat een goeie film nodig heeft. Alleen de romantiek mankeert.

Share this post


Link to post
Guest ampersand

Fantastisch verhaal! heb trouwens de filmpjes een tijdje terug gezien van jullie vca-vcg "race" in de bergen. Echt cool!. Kijk ook uit naar het vervolg

Share this post


Link to post
Guest EriX

filmkes van de "VCA-VCG" race in de bergen komen er binnenkort zeker aan!!!

Share this post


Link to post

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...