nero in Zell Am See!
Na zaterdag in panne gevallen te zijn met mijn SS180 en zondag heel de dag geprutst te hebben om de vespa weer rijdend te maken, zondagavond op aanraden van Fred (vespaclub Sambre-Ville) nog naar Charleroi gereden (bij Pietro) om de ontsteking opnieuw juist te laten zetten, de kabels bij te regelen en de voortrein door te smeren.
De straat op en af gereden als test en de vespa met de camionette naar huis gereden in de hoop dat alle problemen opgelost waren.
Het vertrek naar Zell Am See zal dus ook de eerste ‘echte’ testrit worden …
Dag 1:
Dinsdag avond na het werk nog snel mijn valies gemaakt, een voorraadje 2T- olie aangeschaft en om 19.00u kunnen we vertrekken.
Ter hoogte van Nijvel begint er plots een auto achter mij te claxonneren. Ik wil nog het beroemde wegwerpgebaar maken als Fred opduikt. Hij had een rode wesp zien rijden en de achtervolging ingezet om me uit te wuiven (de wereld kan soms klein zijn). Na een ‘escorte’ van een paar kilometer neem ik afscheid en eindelijk krijg ik het gevoel van “echt” vertrokken te zijn voor het grote avontuur...
De scooter rijdt bergop vlot 80 km/u, zelfs met zo’n 40 kg bagage op de achterrek.
Ter hoogte van Sombreffe op een 20km van Namen zakt de vespa achteraan plots naar beneden. “Een lekke band” denk ik terwijl ik de vespa naar de kant van de weg manoeuvreer.
Bij nader inzien blijkt de band nog intact maar de vering is helemaal doorgezakt. Op het eerste gezicht lijkt het alsof de schokdemper het begeven heeft onder het gewicht van de bagage.
