Ik ben in contact gekomen met Vespa 10 jaar geleden. Ik was toen op een buitenlandse stage in Genova... daar rijden ze met duizenden over straat en misschien ben ik wel verknocht geraakt aan de 'wespekes' uit nostalgie naar die periode toen. Feit is dat naast de enorme gevoelswaarde ook het praktische een rol speelt bij file-gevoelige verplaatsingen. Ook de ontspannende werking van een rit op een zomeravond, na een stressdag op het werk, kan met niets vergeleken worden... Vespa is een deel van mijn dagelijkse leven geworden.

Het feit dat men in belgië met een B-rijbewijs een 125cc mag besturen heeft dan ook tot de aankoop van mijn eerste vespa geleid: Vespa px125e uit 1982, een vroeg model, in origineel metalic blauw. Een vroege px, met nog alle kenmerken van de p-serie. Een dagelijkse rijder, zeker toen er een nieuwe 150cc motor is opgezet door jan van classicscooter. Het was mijn eerste vespa en ik kocht hem zo'n 9 jaar geleden van Maurizzio uit Genk.

PX125E Stijn
Vespa VN 125 uit 1956 was de 2de vespa die ik gekocht heb in 2001 bij Jef Van Hees. Zoals zo velen was de liefde voor de oude modellen ook zeer groot. Een tijd waarin individuele mobiliteit enorme stappen nam en de prioriteit van de vorm nog boven productiekosten kwam...
Het was een 125cc in originele staat, gebroken wit, met 2 zadeltjes, met roest op de vloerplaat - niet doorgeroest - en met origineel blokje.

VN2T - originele staat

In februari 2002 merkte ik in de koopjeskrant toevallig een advertentie op van een oude vespa. Het was een Vespa 150 VL uit 1956. Diksmuide was niet bij de deur, maar toeval wou dat ik destijds bezig was met het project "dorpskernvernieuwing Nieuwkapelle" en ik regelmatig naar de Westhoek moest. Ik was snel overtuigd en ik had nog een cosa uit 92 (die ik bijna (50E) gekregen had van een collega) die ik best wel wou verkopen voor de nodige centen. De verkoper was te oud geworden en wilde wat plaats hebben in de garage. Hij had zelf een poging ondernomen om hem te restaureren. De lak werd vernieuwd (vuilblauw), niet slecht gedaan maar toch enkele details waar ik niet tevreden mee was (groot detail was het lange zadel met tijgerprint...). Hij was technisch wel in orde maar de electriciteit moest worden vervangen. Daniel Walckiers had mij voorzien van het juiste zadel en bagagedrager, wat voor mij meer dan voldoende was om verder te kunnen.